27 Şubat 2014 Perşembe

BUNALDIM YİNE BEN

Bu aralar isteklerimde duygularımda işlerimde karışık. Tilkilerim kuyruklarından birbirlerine dolandılar. Elimde olmayanlara olan zaafım yine had safhada. Saçma sapan günler geçirip yine hiçbir şey olmamış gibi davranıyorum, yaşıyorum...

Uzuun rahat bir tatile ihtiyacım var benim. Sıcak bir memlekette, mümkünse sıfır ses olsun. Ayaklarımı uzatayım, yatayım, yürüyeyim... Kimse bana elleşmesin. Ağlayayım deli gibi kimse sormasın neden ne oldu diye. Düşüneyim kendime kalıp. Sonra dönüp hiçbir şey olmamış gibi yapmaya devam ederim yine. Ama ne olur biraz mola...

Nefes almaya ihtiyacım var ne çok yoruldum ben. Neden isteklerim hiç bitmiyor. Anlatamıyorum da. Yazdıklarımı okurlarda neyin var diye sorarlar diye anlatmak istemediğim bir bloğum var benim. Bana bir şey olursa okunupta öğrenilmesin diye içimdekileri yazamadığım bir de defterim. İnsanlara söyleyeceklerimi bile kırk sefer düşünür oldum. Konuşmak bile istemiyorum artık.

Ne çok yalnızım ben. Kalabalık içinde tek başımayım yine. Sen sukunet ver içime Ya Rab. Sustur içimi yine içimdeki dilime yansımadan yardımcım ol Ya Rab

1 yorum:

Derya misal dedi ki...

Amin, Allah sükunet versin hayatına ve kalbine...

(sormadım bak, tuttum kendimi ;)