6 Eylül 2012 Perşembe

Demişim geçmiş zamanda

Yeni evime alışma çabası içerisindeyim. Geceleri müthiş sıcak olması ev ve kalbim arasında set oluşturuyor resmen. Her gülün dikeni vardır sözü sebebiylen tek sıkıntının bu olması kabulüm.

En azından misafirim geldiğinde evime parmak uçlarında çıkmak zorunda kalmıyor. En azından evime giderken huzurla gidiyorum. Herkesin tepki göstermesini beklerken herkes arkamda destek olup iyi bile dayandınız diyor. Şükür Rabbım.

Sanki yeni evlenmiş gibiyim. Kendimi öyle hissediyorum. Evlenir evlenmez üç adet çocuk sahibi olmuş olmamı göz önünde bulundurursak eğer kendimi yeni evli sayamamam en doğalı.
Evliliğin tüm zorluklarının üzerine bir de hemen hemen her akşamını uyuyana kadar benimle geçiren üç adet insan yavrusuyla uğraşmak insanı haliyle bezdiriyor.

Yeni yeni anlıyorum evlilik ne kadar da güzelmiş.

Hiç yorum yok: