20 Eylül 2012 Perşembe

Başkalarının hayatına uzaktan bakıp imrenmekle geçiyor bu ara hayat. Yapmak isteyip vakit bulamadığım, vakit bulduğumda yapmak istemediğim bir sürü şey var.

Daha kolay bir hayat istiyorum aslında daha az sorumluluk. Hayata atılmak için gençtim ben. Bu kadar sorumluluk fazla bana ama bunu kimseye söyleyemiyorum. Kimseye 'Bunu yapmak istemiyorum yapmasam olmaz mı?'  diyemiyorum. Ama aslında deli gibi istemiyorum.  Daha dolu bir hayat istiyorum. Daha çok sosyal. Daha fazla eğlence. Ama eğlenmek için yeterli enerjim bile yok.

Bu ara hareket etmek bile zor. Sosyal olup birileriyle bir şeyler yapmak istiyorum ama o kadar çabuk bitiyor ki enerjim başkalarına hadi şunu yapalım şuraya gidelim diyemiyorum. Aslında çevremdeki herkes içinde bulunduğum durumu anlayışla karşılayacak insanlar ama cesaret edemiyorum. O faaliyet bana eziyet olunca başkalarına da olsun istemiyorum.

Hayatım sadece işlerden ibaret olsun istemiyorum. Sadece ev iş ve bebiş olayım istemiyorum ama daha fazlasına gücüm yetmiyor. Bundan sonra yetecek mi onu da bilmiyorum. Çok mutsuzum ama söyleyemiyorum.


Hiç yorum yok: