15 Haziran 2012 Cuma

Uzun süre önce kendime ufak bir not defteri almıştım. Aslında defterin asıl amacı hayatımdan ufak ufak kesitleri orada biriktirip vaktim olduğunda buraya nakil etmekti. Ama zaman geçtikçe o küçük küçük notları blogda paylaşma ihtiyacı bende kayboldu.

İtiraf ediyorum okumayıcı üşendim ama deftere yazmaya devam ettim. Benimle gurur duyabilirsin  :)

Dün akşam babamisale hediye almak için ablamisalle yakındaki müdavimi olduğumuz alış veriş merkezine gittik. Önce çok güzel bir yemek yedik ardından babişe hediye aldık. Ardından da kalan yaklaşık iki saati ablamisale çanta bakarak geçirdik :P Tamam abarttım. :) :) :)

Bu yazıyı yazma sebebim aslında kendisini şikayet etmek değildi :) Dün akşam muhabbet ederken Derya misal: "Çok erken atıldın hayata" dedi. Çok çabuk büyüdün, çok çabuk bazı sorumlulukların altına kendini attın der gibi.

Çok erken yaşta (benim için) nişanlanıp evlendim. Rabbim e bin şükür ki en kötü günlerimiz de bile keşke evlenmeseydim demedim. Rabbim bana onu nasip ettiği için binlerce kere şükür. Ama onun böyle söylemesinin sebebi evli olmam değildi.

İki buçuk sene sonra evliliğin sorumluluklarına alışıp herşey normal gelmeye başlayınca Rabbim hadi şimdi de 'ANNE' ol dedi. Nasipse yeni senede bir bebeğim olacak. Daha önce hiçbir şey için bu kadar sevinmemiş ve aynı zamanda da bu kadar çok korkmamıştım.

Nasıl yapacağım yada beni neler beklediği hakkında hiçbir fikrim yok. Gerektiği gibi bakamayacağım, yetiştiremeyeceğim gibi korkular yaşıyorum. Yada bana nasip olmayacağı...

Rabbim cümlemizi korktuklarımızdan emin eylesin. Amin.