4 Nisan 2012 Çarşamba

Eskilerden kimler kaldı kimler tarihe karıştı bilmiyorum. Hayatım deyim yerindeyse 'su gibi' akıp gidiyor. Tutamıyorum çoğu zaman tutunamıyorum da.

Zorlu bir hayatım var ama kimin hayatı kolay ki. Bazen daha kolay bir hayatım olsaydı bazı endişelerim olmasaydı acaba daha mı mutlu olurdum diye düşünüyorum.

Başkalarına imrenme yaşımı geçtim ama bazen hayatı dışarıdan çok daha kolay, mutlu, huzurlu gözüken insanlara imreniyorum. Omuzlarıma yüklemiş olduğum yük ağır geliyor artık. Endişelerim benden yaşça çok daha büyük insanların endişeleri yüklerim de öyle. Hem altlarında eziliyorum hemde ezilmiyormuşum iyiymişim gibi yapıyorum. Ve bu beni daha çok yoruyor. Annemin küçük kızı kalabilseydim hep ne güzel olurdu.




Hiç yorum yok: